Van potentieel naar praktijk: werken met nieuwkomers in Nederland

Waar theorie en praktijk elkaar raken

Er is iets opvallends aan de Nederlandse arbeidsmarkt. Terwijl werkgevers in vrijwel alle sectoren moeite hebben om personeel te vinden, staat een grote groep mensen langs de zijlijn klaar om te werken. Volgens het rapport ‘Talenten benutten: het onbenutte arbeidspotentieel van migranten’ van de Adviesraad Migratie uit 2025 gaat het om circa 330.000 mensen. Dat is niet alleen een sociaal vraagstuk, maar ook een economisch gemiste kans.

In ons vorige artikel, ‘Praktijkcase: een keten die werkt’, zagen we hoe samenwerking in de keten het verschil kan maken. Maar zelfs met een goed werkende keten blijft de vraag: waarom lukt het nog niet om dit potentieel volledig te benutten?

Dit artikel is onderdeel van een vijfdelige serie over praktijkervaringen met het werken met statushouders en asielzoekers. In deze serie laten we zien hoe verschillende organisaties hiermee omgaan in de praktijk, inclusief kansen en uitdagingen. Elke editie belicht een ander aspect van de samenwerking en de stappen die nodig zijn om mensen duurzaam aan het werk te helpen.

Vier typen obstakels


Het rapport laat zien dat de oorzaken voor onbenut arbeidspotentieel onder asielzoekers en statushouders niet eendimensionaal zijn. In de praktijk herkenbaar, vallen ze grofweg uiteen in vier categorieën.


1. Systeemdrempels: waar regels vertragen


Een belangrijke verklaring ligt in de inrichting van systemen en processen. Denk aan de volgordelijkheid van procedures zoals het verkrijgen van een BSN-nummer en een tewerkstellingsvergunning. In theorie zijn deze logisch, maar in de praktijk leiden ze vaak tot vertraging waardoor kandidaten afhaken of uitstroom ontstaat voordat ze kunnen starten. Bij OTTO Work Force zien we dit dagelijks. Kandidaten die gemotiveerd zijn om te werken, maar weken moeten wachten op documenten. Tegen de tijd dat alles rond is, zijn ze verhuisd, uit beeld geraakt of hebben ze simpelweg hun momentum verloren.

Ook regelingen zoals de REBA-regeling (Regeling eigen bijdrage asielzoekers) kunnen onbedoeld drempels opwerpen. Waar deze bedoeld is om te stimuleren, beperkt het in de praktijk soms juist de mogelijkheid om parttime te werken, waardoor instappen moeilijker wordt.

2. Praktische drempels: mobiliteit en mismatch


Naast systemen spelen praktische belemmeringen een grote rol. Het rapport benoemt dat migranten vaak niet direct aansluiten op de vraag van werkgevers. In de praktijk zien wij dat vooral terug in mobiliteit. Kandidaten hebben geen rijbewijs dat erkend wordt in Nederland of zijn afhankelijk van beperkt openbaar vervoer. Tegelijkertijd bevinden vacatures zich vaak op industriële locaties buiten de stad. Het resultaat: werk is er, mensen zijn er, maar ze bereiken elkaar niet altijd.

Daarnaast zien we een mismatch in vraag en aanbod. Kandidaten hebben kennis en ervaring, maar die is niet altijd voldoende zichtbaar of erkend. Diploma-erkenning duurt lang en vormt een drempel om snel te starten. Tegelijk ontbreekt vaak inzicht in wat iemand daadwerkelijk kan, waardoor talent onbenut blijft en de afstand tussen kandidaat en werk in stand blijft.

3. Menselijke factoren: taal, motivatie en verwachtingen


De Adviesraad benadrukt het belang van taalvaardigheid en opleiding voor arbeidsdeelname. Dat herkennen we in de praktijk. Beperkte Engelse of Nederlandse taalvaardigheid maakt het niet alleen lastiger om mee te draaien, maar kan ook de veiligheid beïnvloeden. In sectoren zoals logistiek, productie en industrie werken medewerkers met machines en strakke processen. Als instructies niet goed worden begrepen of vragen uitblijven, neemt de kans op fouten en mogelijk ook op bedrijfsongevallen toe. Taalbarrières vragen daarom om extra begeleiding, visuele ondersteuning en herhaling, maar kosten ook tijd en capaciteit van werkgevers.

Ook de inrichting van het inburgeringstraject speelt hierin mee. In theorie versnelt inburgering integratie, maar belemmert het vaak werk door vaste verplichtingen en beperkte inzetbaarheid. Hierdoor wordt het voor werkgevers lastiger om continuïteit te organiseren en voor kandidaten om duurzaam te starten.


4. Arbeidsmarktdynamiek: acceptatie en onzekerheid


Tot slot speelt ook de arbeidsmarkt zelf een rol. Werkgevers zijn soms terughoudend. Niet uit onwil, maar uit zorgen over productiviteit, taalgebruik of begeleidingscapaciteit. In gesprekken met klanten horen we dit regelmatig terug: “We willen wel, maar het moet ook blijven draaien.”

Uit het rapport van de Adviesraad Migratie blijkt dat vooral asiel- en gezinsmigranten vaker starten in laagbetaald en flexibel werk, waarbij hun vaardigheden niet altijd volledig worden benut. Dit versterkt bij werkgevers het beeld dat extra begeleiding nodig is en inzetbaarheid minder voorspelbaar is.

Deze spanning vraagt om duidelijke kaders, begeleiding en realistische verwachtingen aan beide kanten.


Van analyse naar actie


Wat het rapport scherp blootlegt, is dat het probleem niet bij een partij ligt. Het is een optelsom van factoren: regels, systemen, praktische belemmeringen en menselijk gedrag.

En dat zien wij ook in de praktijk. Een kandidaat die niet start, heeft zelden één probleem. Het is vaak een combinatie van: geen rijbewijs, nog geen BSN, beperkte taal en een werkgever die twijfelt. De oplossing zit daarom ook niet in een enkele maatregel. Het vraagt om samenhang, precies zoals we in het vorige artikel ook zagen.


De brug bouwen


De uitdaging voor de komende jaren is helder: hoe brengen we potentieel sneller naar praktijk? Dat betekent:

  • processen versnellen en eenvoudiger maken

  • investeren in taal en skill-inzicht

  • praktische oplossingen bieden voor mobiliteit

  • en werkgevers ondersteunen bij het verlagen van instapdrempels

Want het potentieel is er. Dat maakt dit geen probleem van schaarste, maar van aansluiting.


Vooruitblik


In de volgende blog zoomen we verder in op oplossingen. Hoe kunnen we deze obstakels concreet doorbreken? En welke praktische interventies maken morgen al verschil? De stap van potentieel naar praktijk is mogelijk. Maar alleen als we hem samen zetten.

All
Ontwikkelingen
Arbeidsmarkt
Wet & regelgeving

  • Home
  • Waar theorie en praktijk elkaar raken
quote