Arbeidsmigranten zijn helaas nog maar al te vaak volledig afhankelijk van hun werkgever. Ze hebben slechts één of een gecombineerd contract voor zowel werk als huisvesting. Wanneer ze hun baan verliezen, verliezen ze dus ook hun huisvesting. Malafide uitzenders lappen zo de zorgplicht aan hun laars. In de ABU CAO is geregeld dat arbeidsmigranten tenminste nog een maand in hun verblijf kunnen blijven na einde van hun arbeidscontract.

Het scheiden van wonen en werken is één van de aanbevelingen van de Commissie Roemer. Maar dit heeft nog niet tot nieuwe regelgeving geleid. Dus zijn arbeidsmigranten in nog te veel gevallen afhankelijk van hun werkgever. En als die het erbij laat zitten zijn er kostbare oplossingen nodig, zoals de pilot als in Eindhoven (1,2 miljoen euro!). 

Het is triest dat dergelijke voorzieningen noodzakelijk zijn. En dat ligt niet alleen aan een treuzelende overheid. Maar ook aan de vele werkgevers die het morele besef niet hebben dat hardwerkende arbeidsmigranten recht hebben op een respectvolle behandeling en fatsoenlijke huisvesting. Koppel wonen en werken los van elkaar en zorg er in ieder geval voor dat arbeidsmigranten nog enige tijd kunnen blijven wonen na het aflopen van hun arbeidsovereenkomst.